Eurolegue: Dubai Basketball -Panathinaikos AKTOR Athens 104-107

Στο πλαίσιο της 33ης αγωνιστικής της Eurolegue o Παναθηναϊκός αντιμετώπισε τη Dubai στο Σεράγεβο στη προσπάθεια του να παλέψει για μια θέση στην πολυπόθητη 6αδα.Επειδή μας αρέσει πάντα να βλέπουμε "το μπάσκετ αλλιώς" ετοιμάσαμε μια ανάλυση για να εξετάσουμε το παιχνίδι με αριθμούς πέραν αυτών του Box Score.

Όπως φαίνεται ξεκάθαρα στο Score Flow ήταν ένα παιχνίδι ανατροπών, το Dubai μπήκε με το πόδι στο γκάζι χτίζοντας ένα ισχυρό προβάδισμα στο πρώτο ημίχρονο (το γκρι "βουνό" που ξεπερνά τους 10 πόντους). Ο Παναθηναϊκός όμως δεν πανικοβλήθηκε. Ροκάνισε τη διαφορά, πέρασε μπροστά στην τρίτη περίοδο (πράσινη ζώνη κάτω από τον άξονα) και στο τέλος, παρά το θρίλερ των τελευταίων λεπτών, πάτησε το γκάζι την κρίσιμη στιγμή για να "κλειδώσει" το διπλό.

Ήταν ένα έντονο επιθετικό βράδυ και για τις δύο ομάδες, ο Παναθηναϊκός τελείωσε το ματς παράγοντας 146.1 πόντους ανά 100 κατοχές (ORTG), ένα πολύ υψηλό νούμερο για τα δεδομένα της EuroLeague! Το Ντουμπάι σούταρε οριακά καλύτερα (68.1% eFG έναντι 65.7% του ΠΑΟ) και πήγε πολύ περισσότερο στις βολές (48.3% FTr).

Πώς κέρδισε λοιπόν ο Παναθηναϊκός;

Η απάντηση κρύβεται στο ποσοστό των λαθών και στα ριμπάουντ: Οι "πράσινοι" κυριάρχησαν στον αέρα παίρνοντας το 37% των διαθέσιμων επιθετικών ριμπάουντ (OREB%) και έκαναν ελάχιστα λάθη (μόλις 9.6% TOV%), μεγιστοποιώντας τον αριθμό των "καθαρών" επιθέσεών τους.

Ο πίνακας του Game Score (GmSc) μιλάει από μόνος του. Ο Musa έκανε τρομερό παιχνίδι για το Ντουμπάι με 31 πόντους και εξωπραγματικό 103.6% True Shooting, κουβαλώντας το 28.8% των επιθέσεων της ομάδας του (USG%). Ο Bacon με 23 πήρε περισσότερες προσπάθειες (36.3% USG%) αλλά με χαμηλότερη αποτελεσματικότητα.

Από την πλευρά του Παναθηναϊκού, ο Osman ήταν η "αθόρυβη μηχανή", με 106.9% TS και το υψηλότερο Game Score (20.3) για τους "πράσινους", με τον Nunn (21π, 33.3% USG%) και τον Hayes-Davis(22π, 26.7%) να είναι σταθερά οι κύριοι άξονες δημιουργίας και εκτέλεσης.

Τέλος βλέποντας το γράφημα του rotation όπου μετράει τα δευτερόλεπτα στα οποία βρίσκεται ο κάθε παίκτης στο παρκέ, γίνεται ξεκάθαρο ότι ο Εργκίν Αταμάν βασίστηκε σε έναν πολύ κλειστό κορμό, με την μπάρα του Juancho Hernangomez να εντυπωσιάζει: έπαιξε σχεδόν σε όλο το παιχνίδι χωρίς ανάσα.

Από την άλλη, το Ντουμπάι άνοιξε περισσότερο το ροτέισον στο πρώτο ημίχρονο, αλλά στο τέλος εμπιστεύτηκε τυφλά το σχήμα με τους Musa, Bacon και Kabengele