BCL Semi - Finals: Unicaja - AEK BC 65 - 78

Από τη μία η ΑΕΚ BC που προσπαθεί να επιστρέψει στις μεγάλες διακρίσεις, με μπασκετικό DNA που σέβεται την άμυνα και κυκλοφορεί την μπάλα. Από την άλλη η Unicaja, ο τίτλούχος της διοργάνωσης που ψάχνει το back-to-back. Ένα ματς που φαινόταν 50-50 στα χαρτιά, αλλά κρίθηκε σε 20 λεπτά. Επειδή μας αρέσει πάντα να βλέπουμε "το μπάσκετ αλλιώς" ετοιμάσαμε μια ανάλυση για να εξετάσουμε το παιχνίδι με αριθμούς πέραν αυτών του Box Score.

Η ιστορία του αγώνα είναι ολόκληρη στα πρώτα 20 λεπτά. Q1: 14-9. Q2: 23-12. Στο ημίχρονο η ΑΕΚ ήταν στο 37-21 — δηλαδή +16, με την Unicaja να έχει σκοράρει μόλις 9 πόντους στα πρώτα 10 λεπτά ενός ευρωπαϊκού ημιτελικού. Αυτό δεν είναι κακό σουτ — είναι τακτική ασφυξία. Από εκεί και πέρα, παρά το γεγονός ότι η Unicaja κέρδισε το Q3 (22-19) και ισοφάρισε το Q4 (22-22), η διαφορά δεν κουνήθηκε ουσιαστικά: το lead της ΑΕΚ έμεινε πάνω από +13 σε όλα τα checkpoints μετά το ημίχρονο. Αυτό λέγεται flat lead και είναι το πιο επικίνδυνο πράγμα για ομάδα που κυνηγάει — όταν παίζεις καλά αμυντικά αλλά δεν "πιάνεις" πόντους, σπάει το mental edge. Η Unicaja ποτέ δεν μπήκε σε επιθετικό run κάτω από 8 πόντους διαφορά.

Μια ματιά στο Shooting Splits φτάνει, υπάρχει ένα νούμερο που μοιάζει με misprint: Unicaja 18.2% στα τρίποντα. Σε ημιτελικό BCL, με ομάδα που ξέρει να σουτάρει εξωτερικά, αυτό είναι καταστροφικό. Η ΑΕΚ είχε 35.7% στα τρίποντα — όχι εκπληκτικό, αλλά αρκετό για να κρατήσει την Unicaja αμυντικά απασχολημένη. Στα 2π η διαφορά είναι μόλις 4 ποσοστιαίες μονάδες (55.6 vs 51.7) — δηλαδή μέσα στη ρακέτα τα παιχνίδια ήταν αισθητά ισόπαλα. Η σειρά κρίθηκε στο εξωτερικό σουτ: η ΑΕΚ τους ανάγκασε να σουτάρουν 22 τρίποντα και μόλις 4 μπήκαν. Αυτό δεν είναι κακή μέρα — είναι αμυντικό σχέδιο που δούλεψε.

Το 71.4% στις βολές είναι παρηγοριά για ένστικτο — δεν αρκεί όταν το 3π πεθαίνει.

Και εδώ η ΑΕΚ είναι μπροστά σε όλες τις κατηγορίες:

• Total REB 35-28 (+7 — τεράστιο σε επίπεδο BCL final)

• Off REB 11-6 (κυριολεκτικά διπλάσια — πέντε extra κατοχές)

• Assists 18-15 (ball movement edge)

• Steals 7-5 & Blocks 5-3 (defensive deflections και ρακέτα-protection)

• Turnovers 12 vs 14 (η ΑΕΚ φρόντιζε καλύτερα την μπάλα της)

Το killer στατιστικό εδώ είναι το 11-6 στα επιθετικά ριμπάουντ. Σε ένα ματς όπου σουτάρεις 18.2% στα τρίποντα και χάνεις και το επιθετικό ριμπάουντ, δεν υπάρχουν δεύτερες ευκαιρίες — και η Unicaja χρειαζόταν δεύτερες ευκαιρίες πάνω από κάθε άλλη ομάδα. Όταν προσθέτεις και τα 5 μπλοκ της ΑΕΚ, βλέπεις ότι ακόμα και η εναλλακτική (drive στη ρακέτα) ήταν σφιγμένη. Δεν υπήρχε διέξοδος.

Το κομμάτι που συμπληρώνει το πάζλ είναι η κατανομή του σκοραρίσματος. Η ΑΕΚ είχε τέσσερις παίκτες σε διπλά ψηφία και έναν ακόμα στους 8:

• Bartley 16 — primary scorer

• Nunnally 14 — wing balance

• Lekavicius 14 — point guard production

• Gray 10 — frontcourt

• Feazell 8 — bench impact

Αυτό είναι 62 πόντοι από 5 παίκτες — πάνω από το 79% της παραγωγής της ομάδας, σε σχεδόν ίσα κομμάτια. Όταν παίζεις απέναντι σε τέτοια κατανομή, δεν μπορείς να επιλέξεις ποιον θα κόψεις.

Στην απέναντι πλευρά, η Unicaja είχε έναν παίκτη που ξεχώρισε (Perry 12) και μετά κατακερματισμένη παραγωγή σε χαμηλά νούμερα. Κανένας δεν έφτασε καν σε διπλά ψηφία πέρα από τον Perry. Αυτό σημαίνει ότι το σύστημα σπάνια έβγαλε καθαρή λύση — όλοι έπαιξαν λίγο, κανείς δεν έπαιξε καλά. Σε ευρωπαϊκό ημιτελικό αυτό μεταφράζεται σε ήττα.

Η ΑΕΚ πάει στον τελικό του BCL με τρομερό μομέντουμ και τακτική: εξαντλητική άμυνα στο πρώτο ημίχρονο, βάθος roster που μοιράζει το σκοράρισμα σε 4-5 ονόματα, και dominance στα ριμπάουντ. Το ζητούμενο για τον τελικό: το Q3 (-3) έδειξε ότι όταν η ΑΕΚ "παγώνει" στην επίθεση μετά το ημίχρονο, ο αντίπαλος μπορεί να βρει run. Σε τελικό κόντρα ομάδα που σουτάρει καλύτερα από την Unicaja, αυτό μπορεί να κοστίσει 5-7 πόντους και να αλλάξει τη ροή ενός αγώνα. Θα δούμε αν τελικά η βασίλισσα θα ανέβει ξανά στο θρόνο της