Eurolegue: Olympiacos Piraeus - Real Madrid - 102- 88

Ένα ευρωπαϊκό ντέρμπι κορυφής το οποίο ο Ολυμπιακός μετέτρεψε σε μια επιβλητική νίκη απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης .Επειδή μας αρέσει πάντα να βλέπουμε "το μπάσκετ αλλιώς" ετοιμάσαμε μια ανάλυση για να εξετάσουμε το παιχνίδι με αριθμούς πέραν αυτών του Box Score.

Το γράφημα δείχνει ένα παιχνίδι μεγάλων σερί. Ο Ολυμπιακός μπήκε επιθετικά χτίζοντας γρήγορα διαφορά 15 πόντων. Η Ρεάλ αντέδρασε στη δεύτερη περίοδο, κάνοντας φαινομενικά την ανατροπή και περνώντας μπροστά με 5 πόντους. Η απάντηση του Ολυμπιακού όμως ήταν ακαριαία: ανέκτησε άμεσα το προβάδισμα και στο δεύτερο ημίχρονο κυριάρχησε απόλυτα, εκτοξεύοντας τη διαφορά πάνω από τους 20 πόντους.

Ο πίνακας αποκαλύπτει πώς ο Ολυμπιακός "έσπασε" τον χρυσό κανόνα των ριμπάουντ. Η Ρεάλ Μαδρίτης κυριάρχησε απόλυτα στο επιθετικό ριμπάουντ (36.8% έναντι μόλις 13.6% του Ολυμπιακού). Όμως, οι γηπεδούχοι απάντησαν με έναν ασύλληπτο δείκτη επίθεσης (138.3 ORTG), σουτάροντας με 67.5% eFG (έναντι 53.4%) και πηγαίνοντας διαρκώς στην επαφή και κατ' επέκταση στις βολές με Free Throw Rate στο 50.9% έναντι του πενιχρού 17.6% των Ισπανών.

Τα νούμερα του Ντόρσεϊ και του Βεζένκοβ είναι τρομερά και δείχνουν ότι και οι δύο βρίσκονται σε δαιμονιώδη φόρμα. Ο Ντόρσεϊ σταμάτησε στους 37 πόντους (32.8 Game Score) απορροφώντας το 41.5% των επιθέσεων, με το εξωπραγματικό 88.8% στο True Shooting. Ο Βεζένκοβ πρόσθεσε 26 πόντους με 91.5% TS. Οι δυο τους παρήγαγαν 63 πόντους, σηκώνοντας πρακτικά όλο το επιθετικό βάρος του Ολυμπιακού με πρωτοφανή αποτελεσματικότητα. Από τη Ρεάλ, ο Lyles (22π., 84.6% TS) πάλεψε, αλλά δεν είχε την απαραίτητη υποστήριξη.

 Όπως είδαμε παραπάνω  Ντόρσεϊ και του Βεζένκοβ ήταν εξαιρετικοί αν παρατηρήσετε τις κόκκινες μπάρες τους, θα δείτε ότι μπαίνουν και βγαίνουν από το παρκέ σχεδόν ταυτόχρονα, καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας "έδεσε" τα λεπτά τους, φροντίζοντας να έχει πάντα στο γήπεδο την απόλυτη επιθετική απειλή, μεγιστοποιώντας την πίεση στην ισπανική άμυνα.Κοιτώντας τις γραμμές των Nikola Milutinov και Donta Hall, βλέπουμε ένα τακτικό αριστούργημα διαχείρισης. Οι μπάρες τους είναι απολύτως συμπληρωματικές, χωρίς την παραμικρή επικάλυψη. Μόλις ο ένας κάθεται στον πάγκο, ο άλλος πατάει παρκέ. Αυτή η αυστηρή εναλλαγή εξασφάλισε στον Ολυμπιακό "φρέσκα" πόδια και αδιάκοπη προστασία στη θέση του σέντερ για 40 λεπτά, χωρίς να χρειαστεί να παίξουν μαζί ούτε δευτερόλεπτο.

Στο στρατόπεδο της Ρεάλ Μαδρίτης, η κίτρινη γραμμή του Trey Lyles στο κάτω μέρος βγάζει μάτι. Έπαιξε ένα τεράστιο, ενιαίο και αδιάκοπο μπλοκ χρόνου σε όλο σχεδόν το πρώτο ημίχρονο, ενώ επέστρεψε για να κλείσει και το ματς. Ήταν ο απόλυτος άξονας της Μαδρίτης, όμως αυτή η υπερβολική φόρτωση στα πρώτα 20 λεπτά πιθανότατα του στέρησε ενέργεια στο κρίσιμο δεύτερο μισό. Η Ρεάλ δοκίμασε... τα πάντα. Βλέπουμε 12 διαφορετικούς παίκτες να μπαίνουν στο rotation, με εξαιρετικά συχνές, "κοφτές" αλλαγές ,βρισκόταν σε μια διαρκή αναζήτηση του ιδανικού σχήματος που θα σταματούσε το ερυθρόλευκο σφυροκόπημα, κάτι που πιθανώς δεν της επέτρεψε να βρει σταθερό ρυθμό.