Eurolegue Season Recap: Olympiacos

Ο Ολυμπιακός της φετινής EuroLeague δεν είναι απλά μια ομάδα, είναι μια ομάδα βγαλμένη από εγχειρίδιο προπονητικής. Τα δεδομένα δείχνουν ένα σύνολο που βασίζεται στην elite εκτέλεση των αστέρων του αλλά η πραγματική του δύναμη κρύβεται στη γραμμή των ψηλών του. Είναι μια ομάδα που "ζει" στο ζωγραφιστό, αλλά ξέρει να τιμωρεί κάθε spacing mismatch. Επειδή μας αρέσει πάντα να βλέπουμε "το μπάσκετ αλλιώς" ετοιμάσαμε μια ανάλυση για να εξετάσουμε την παρουσία του φετινού Ολυμπιακού για τη σεζόν 2025-2026.

Κοιτάζοντας το Donut Chart, το 52.8% των πόντων από δίποντα επιβεβαιώνει την "ερυθρόλευκη" εμμονή στην έξτρα πάσα και το παιχνίδι κοντά στο καλάθι. Ωστόσο, το 20.1% από βολές είναι το στατιστικό που πρέπει να προσέξουμε: ο Ολυμπιακός ξέρει να εκβιάζει επαφή, να φθείρει τους αντίπαλους ψηλούς και να παίρνει "δωρεάν" πόντους, στοιχείο απαραίτητο για τα close games.

Εδώ έχουμε μια τακτική έκπληξη(ή και όχι) στο Efficiency Chart. Ενώ όλοι μιλούν για τους scorers, ο Hall και ο Milutinov ηγούνται σε αποτελεσματικότητα (TS% άνω του 70%). Αυτό δείχνει την ποιότητα των pick 'n' roll screens. Ο Ολυμπιακός δεν σουτάρει απλά· σουτάρει με τις καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις. Ο ρόλος του Walkup (κάτω από 50%) εξηγείται ως "late clock" δημιουργού που συχνά παίρνει τις δύσκολες αποφάσεις.

Στο παραπάνω Chart καθιστά σαφές ποιος είναι το "Α και το Ω". Ο Vezenkov (19.4 PPG) και ο Dorsey (17.0 PPG) αποτελούν ένα από τα πιο φονικά δίδυμα στην Ευρώπη. Η τεράστια απόσταση από τους υπόλοιπους (ο Fournier ακολουθεί με 11.1 ερχόμενος και από το πάγκο πολλές φορές) δείχνει ότι ο κόουτς Μπαρτζώκας έχει επιλέξει ένα μοντέλο "heavy usage" για τους δύο stars του, με τους υπόλοιπους να λειτουργούν ως facilitators.

Ο Milutinov είναι μια hustle μηχανή, κυριαρχώντας στα επιθετικά ριμπάουντ, αλλά η παρουσία του Walkup στα κλεψίματα (Steals) είναι αυτή που δίνει το έναυσμα για το transition. Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Fournier και ο Dorsey συμμετέχουν ενεργά στο hustle (κυρίως steals), δείγμα ότι η αμυντική πίεση είναι απαίτηση για όλους, ανεξαρτήτως status.

Ο Ολυμπιακός έχει χτίσει ένα "hybrid" μοντέλο: Επιθετικό ταλέντο στην εκτέλεση (Vezenkov/Dorsey) και σαφές πλάνο στις λεπτομέρειες (Hall/Milutinov στο efficiency και Walkup στο hustle).

Το μόνο "καμπανάκι"; Η μεγάλη εξάρτηση από το σκοράρισμα των δύο πρώτων. Αν μια ομάδα καταφέρει να περιορίσει τους Vezenkov και Dorsey, ο Ολυμπιακός θα χρειαστεί περισσότερη επιθετική πρωτοβουλία από παίκτες όπως ο Fournier και ο Peters για να καλύψει το κενό. Το μόνο που μένει να αποδειχθεί είναι αν αυτό είναι μια στρατηγική επιλογή ή κρύβει κινδύνους για τα νοκ-άουτ παιχνίδια.