Eurolegue: Valencia Basket - Panathinaikos AKTOR Athens - 102- 84

H Valencia παρέδωσε σεμινάριο σύγχρονου spacing και execution και επικράτησε του Παναθηναϊκού. Επειδή μας αρέσει πάντα να βλέπουμε "το μπάσκετ αλλιώς" ετοιμάσαμε μια ανάλυση για να εξετάσουμε το παιχνίδι με αριθμούς πέραν αυτών του Box Score.

Οι νυχτερίδες είχαν το 98% του χρόνου με το προβάδισμα δεν είναι απλό στατιστικό, είναι δήλωση ισχύος. Η Valencia επέβαλε τον ρυθμό της από το πρώτο jumpball. Ο Παναθηναϊκός δεν "ένιωσε" ποτέ το παιχνίδι, μένοντας στο ρόλο του κυνηγού σε μια αναποτελεσματική καταδίωξη.

Εδώ κρύβεται η τακτική υπεροχή. Στο Scoring Distribution, βλέπουμε τη Valencia να αντλεί το 41% των πόντων της από το τρίποντο. Αυτό δεν έγινε τυχαία. Όπως δείχνει το παρακάτω γράφημα Total Impact, ο J. Montero ήταν ο "μαέστρος" (22 πόντοι, 15 πόντοι από ασίστ). Η Valencia διάβασε άψογα την drop άμυνα του Παναθηναϊκού, με τον Montero να σπάει τα closeouts και να βρίσκει τους Reuvers και Badio στην περίμετρο. Αντίθετα, ο Παναθηναϊκός εγκλωβίστηκε σε ένα μονοδιάστατο παιχνίδι (60% των πόντων από 2PT), δείγμα της κακής κυκλοφορίας της μπάλας.

Το ενδιαφέρον τακτικά είναι η σύγκριση με τον Hayes-Davis: Ο Νάιτζελ ήταν αποτελεσματικός στο σκοράρισμα (19 pts), αλλά η δημιουργία του ήταν σχεδόν μηδενική (4 pts created). Αυτό προδίδει το πρόβλημα του Παναθηναϊκού στο συγκεκριμένο ματς: οι σταρ του έπαιζαν για τον εαυτό τους, ενώ ο Montero έπαιζε "ταΐζοντας" υποδειγματικά την ομάδα του.

Ρίξτε μια ματιά στο Hustle Board. Η διαφορά στα επιθετικά ριμπάουντ (14 έναντι 8) είναι το "κλειδί" της πνευματικής προετοιμασίας. Η Valencia δεν είχε μόνο καλύτερο flow, είχε και περισσότερη ενέργεια. Κάθε χαμένη μπάλα κατέληγε σε πορτοκαλί χέρια, προσφέροντας επιπλέον κατοχές σε μια ομάδα που ήδη σούταρε με "διαστημικά" ποσοστά.

Στο γράφημα του Dynamic Duo, οι Montero & Reuvers (38 pts) λειτούργησαν ως η αιχμή του δόρατος ενός λειτουργικού συνόλου. Στον αντίποδα, οι Hayes-Davis & Osman (35 pts) έμοιαζαν να παλεύουν μόνοι τους. Όταν το "Rest of Team" της Valencia προσφέρει 64 πόντους έναντι των 49 του Παναθηναϊκού, καταλαβαίνεις ότι η μία ομάδα έπαιζε μπάσκετ συνεργασιών και η άλλη βασιζόταν στο ατομικό ταλέντο για να σώσει την παρτίδα.

Για τη Valencia: Ο Pedro Martinez πρέπει να είναι ενθουσιασμένος. Η ομάδα έδειξε ότι μπορεί να παράγει elite efficiency (140 ORTG) χωρίς να θυσιάζει την αμυντική της προσήλωση στα ριμπάουντ.

Για τον Παναθηναϊκό: Το καμπανάκι κρούει δυνατά. Η περιφερειακή άμυνα ήταν ανύπαρκτη και η εξάρτηση από το iso-ball των Hayes-Davis και Osman έκανε την επίθεση προβλέψιμη.

Συμπέρασμα : Όταν δίνεις 14 επιθετικά ριμπάουντ και επιτρέπεις 41% scoring από το τρίποντο, δεν χάνεις απλά το ματς· χάνεις την ταυτότητά σου.